Strach przed obcymi

To nie jest żaden lęk irracjonalny w tym wieku, tylko całkowicie naturalny - stosowny do wieku akurat. Polecam literaturę z zakresu pedagogiki rozwojowej :-)

Jest to tzw. "reakcja 6 miesiąca" (i zaznaczam tu, ża każde dziecko rozwija inaczej a nie schematycznie lub książkowo jak kto woli). Jest to naturalna reakcja dziecka - przywiązania do Rodziców (lub innych osób znaczących bardzo cząsto przebywających z dzieckiem). Dziecko reagujące negatywnie w tym wieku na każdą osobę obcą (pomimio, iż wcześniej było ufne) - jest prawidłowym odruchem, ponieważ dziecko uczy się róznicować; obcy - swój. Pojawienie się obcej osoby wywołuje reakcję orientacyjną i postawę wyczekiwania lub strach, manifestowany płaczem lub krzykiem i kurczowo chwyta się mamy (lub innej osoby znaczącej).

Podsumowując - jak Twoje dziecko tak się zachowuje to jest to prawidłowe i należy być z niego i z siebie dumnym (lub z wyboru znakomitej opiekunki) :-), znaczy to poprostu, że kocha :-) Cieszcie się zatem a "problem" sam zniknie, jak dziecko pokona następny etap rozwoju. Kiedy? Każdy w innym czasie :-)

ps. dodam, że jak babcia np. przychodzi do dziecka raz na dwa tygodnie, to dla dziecka w tym wieku jest obcą za każdym razem osobą ! Więc warto zadbać o kontakty z bliskimi (...).

Natomiast kwestie zaglądania do wózka, no cóż każdy kto ma odruchy matczyne patrzy się na cudze dzieci z uśmiechem, lecz kwestią taktu jest nie wkładanie całej głowy do wózka na dzień dobry    Myślę, że na natarczywe osoby wystarczy jakaś ironiczna uwaga, do tego daszek szczelnie przykryty lub czerwona kokardka chroniąca przed urokami - jak kto woli :-)

 Na zajęciach z psychologii rozwoju człowieka mówiliśmy troszkę o lęku separacyjnym i o przywiązaniu.    Strach przed obcymi jest naturalny i sam mija. Najgorzej jest właśnie od 7 miesiąca ale to wszystko powinno się unormować. Wręcz dobrze, jeśli tego typu zjawiska istnieją   Nie ma się czym martwić   

wiem coś o tym

Jadwiga j.Moja obecna dzidzia /7-cy/ bardzo emocjonalnie reaguje na obce osoby / o dziwo mnie zaakceptowała na starcie/. Wiem, że to norma w tym wieku ale jak jej pomóc. Dotąd dla moich dzieciaków to nie był aż taki wielki problem.
Dotąd: wjeżdzamy do sklepu na chwilkę wózkiem, jeżdzimy po dwa przystanki autobusami, odwiedzamy jako kibice place zabaw co jeszcze? Toleruje ludzi na 2-3 metry, gorzej jak ludek spojrzy albo odezwie się. Odbiera to jakby naruszeniu swojego terytorium , jakis atak   Przejdzie samo?

Witam ! Mialam  to  samo  z  moim  podopiecznym  Szymusiem ,powoli  jednak  przyzwyczajalam  go  do  ludzi . Wychodzilam z nim  do  sklepu  , jedzilam  autobusem  i  tramwajem . Przyzwyczil  sie  i  wiosna  juz  nie  bylo  problemu  z placem  zabaw  i  tym  ze  wokol  jest  pelno  ludzi . A  w  tej  chwili  moj  obecny  maluszek  7 -cy  Michas  jest  z  kolei  bardzo  otwartym  bobasem  i  nie  przeszkadza  mu  ile  jest wkolo ludzi . No  coz kazde  jest  inne . Bedzie  dobrze  , powodzenia .