Jestem dzielny samodzielny – Ku przestrodze rodziców

Oceń artykuł: +-
Drukuj
Jestem dzielny samodzielny – Ku przestrodze rodziców

Wydawnictwo Skrzat w serii Jestem dzielny samodzielny przestrzega rodziców przed nieodpowiedzialnym zachowaniem. Współczesny świat niesie ze sobą wiele zagrożeń, na które niestety często narażone są dzieci. Ewa Ostrowska, autorka serii stara się uświadomić rodzicom wiele potencjalnych zagrożeń, a dzieciom podpowiada, co zrobić w trudnej sytuacji.

Bojesie niebojesie

Asia ma sześć lat i jest dosyć rozgarniętą dziewczynką. Mama Asi musi wyjść na moment do babci. Zostawia więc Asię i jej rocznego brata w domu bez opieki osoby starszej. Dziewczynka nie jest zachwycona tym pomysłem, boi się zostać, ale mama przekonuje ją, że jest już dużą dziewczynką i na pewno sobie poradzi. Pod nieobecność rodziców w domu wybucha pożar. Dziewczynka w pierwszej chwili panikuję, ale ostatecznie udaje jej się opanować sytuację. Przenosi swojego brata do mniej zadymionego pokoju, układa mokre ścierki na drzwiach i stara się wezwać pomoc.

Taka miła starsza Pani

Zaczynają się wakacje, a rodzice Krysi muszą pracować. Dziewczynką nie ma kto się zaopiekować w trakcie ich nieobecności. Krysia chce już być samodzielna i proponuje, że sama się sobą zajmie. Dziewczynce bardzo imponuje koleżanka z piaskownicy - Iwonka, która często zostaje sama. Rodzice się godzą, licząc, że starsza koleżanka będzie czuwała nad bezpieczeństwem córki. Krysia pochodzi z zamożnej rodziny i lubi się tym chwalić, co z kolei denerwuje Iwonkę. W końcu dochodzi do kłótni pomiędzy dziewczynkami. Krysia siada na ławce i płacze. Obok siedzi starsza, miła pani, która pociesza Krysię i proponuje, że się nią zajmie. Idą razem do domu dziewczynki. Tam „miła pani" knebluje dziewczynę i okrada mieszkanie. W ostatniej chwili wpada do mieszkania Iwonka z tatą. Dziewczynka już wcześniej zauważyła, że starsza Pani od dłuższego czasu obserwuje dzieci.

Zapominalski tatuś

Mama Karola jest chora. Tata musi iść na zakupy, zabiera więc syna ze sobą, żeby mama mogła odpocząć w spokoju. Chłopiec bardzo nie lubi atmosfery supermarketów, więc ojciec pozwala mu zaczekać przed sklepem. Jest zima i pogoda na dworze jest nieprzyjemna. Mija kilka godzin, a taty nadal nie ma. Chłopiec niepokoi się, że ojciec po prostu o nim zapomniał. W końcu pewien starszy pan pomógł chłopcu wrócić do domu.

Historie Ewy Ostrowskiej chwilami wydają się mocno przerysowane. Autorka mocno akcentuje głupotę i nieodpowiedzialność rodziców. Jednak opowiadania mają przede wszystkim wymiar edukacyjny. Polecamy dla dzieci w wieku powyżej czterech lat. 

 

Kup książkę »

Oceń artykuł: +-
Drukuj